wassanasrikaen

เมื่อก่อนสไตล์ของผู้หญิงและผู้ชายก็จะเป็นภาพจำว่าผู้หญิงผมยาว ผู้ชายผมสั้น แต่ปัจจุบันอะไรๆก็เริ่มเปลี่ยน เดี๋ยวนี้ผู้ชายเริ่มไว้ผมยาวกันมากขึ้น ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็ตัดผมสั้นกันมากขึ้นเช่นกัน
การที่ผู้ชายไว้ผมยาวกันมากขึ้นนั้นอาจมาจากการเก็บกดในช่วงเวลาเรียนมัธยม เมื่อเข้ามหาลัยมีอิสรภาพแล้วจึงอยากลองไว้ผมยาวดูสักครั้ง จึงพบผู้ชายที่ไว้ผมยาวในหมู่วัยรุ่นมากกว่าวัยผู้ใหญ่ หรือวัยกลางคน และแน่นอนว่าผู้ชายผมยาวนั้นเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าชอบ ข้าพเจ้าชอบเพราะพวกเขาเหล่านั้นมีเสน่ห์ เสน่ห์ในที่นี้คือความต่างของพวกเขา ซึ่งมันทำให้ดูมีคาแรคเตอร์เฉพาะตัว แต่ข้าพเจ้าจะชอบผู้ชายผมยาวที่ดูธรรมชาติ เป็นตัวของตัวเอง ซึ่งผู้ชายบางคนนั้นก็มีความประดิษฐ์จนเกินไป เช่น สะบัด หรือเสยผมตลอดเวลา ไม่รู้ทำไมเวลาที่ข้าพเจ้าได้เห็นผู้ชายผมยาวเดินผ่านเป็นต้องเหลียวมองทันที เพราะมีความรู้สึกว่าเขาโดดเด่นน่าดึงดูด ซึ่งถ้ามองผู้ชายก็จะทรงผมคล้ายๆกันหมดหรือบางคนมองจากข้างหลังถึงขั้นแยกไม่ออกว่าใครเป็นใครก็มี แต่สำหรับผู้ชายผมยาวนั้นข้าพเจ้ารู้สึกว่าเขาน่าสนใจ แต่ก็ไม่ใช่กับทุกคนที่ข้าพเจ้าจะสนใจหากเขาไว้ผมยาว แต่จะต้องรู้จักดูแลตัวเอง ดูแลผม ซึ่งมันก็คงจะไม่ใช่แค่เฉพาะผู้ชายที่ไว้ผมยาวยังรวมไปถึงคนเราทุกคนซึ่งในปัจจุบันข้าพเจ้ามองว่าผู้ชายเขาก็ดูแลตัวเองกันมากขึ้น ออกกำลังกายกันมากขึ้น บางคนนั้นที่เป็นผู้ชายแท้ๆมีผิวพรรณที่ดีกว่าผู้หญิงก็มี เหตุผลในการไว้ผมยาวของผู้ชายก็ต่างกันออกไป บางคนอาจจะเก็บกดจากชีวิตมัธยมตามที่กล่าวไปข้างต้น บางคนอาจจะอยากไว้เฉยๆ บางคนก็ไว้ผมยาวเพื่อบริจาคผมก็มี หรือบางคนก็ไว้ผมยาวเพื่อจะสวย…ก็มี ทำให้ข้าพเจ้านึกถึงประสบการณ์ของข้าพเจ้าในตอนปี 1 ขึ้นมาทันที ในตอนนั้นที่เข้ามหาลัยใหม่ๆยังอยู่ในช่วงของการรับน้อง ข้าพเจ้าตกหลุมรักพี่คนหนึ่ง เขาอยู่ปี 3 ซึ่งเขาไว้ผมยาว ตัวสูงมาก และยังเป็นคนอารมณ์ดี สนุกเฮฮา ข้าพเจ้าได้แต่แอบมองรุ่นพี่คนนั้นโดยไม่กล้าสบตาไม่กล้ามองหน้าตรงๆ และไม่กล้าเข้าไปทำความรู้จักเสียด้วย ซ้ำได้แต่เฝ้ามองจนกระทั่งได้มารู้ว่าพี่เขานั้นไม่ได้ชอบผู้หญิง หรือพูดง่ายๆคือเขาเป็นเพศที่ 3 การไว้ผมยาวของเขานั้น ไว้เพื่อบริจาคผม ข้าพเจ้านึกถึงทีไรก็ตลกตัวเองอยู่ทุกที เดี๋ยวนี้ผู้ชายแท้ ผู้ชายเทียม หญิงแท้ หญิงเทียมดูกันยาก อะไรต่อมิอะไรก็มีการเปลี่ยนแปลงได้หมด
ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลที่ข้าพเจ้าได้กล่าวมานั้น ข้าพเจ้าอยากจะบอกว่า คนเราทุกคนมีเสน่ห์ในตัวเองทั้งสิ้นไม่เฉพาะผู้ชายผมยาวอย่างที่ข้าพเจ้าชอบ ผู้ชายทุกคนก็มีเสน่ห์ แต่ขึ้นอยู่ที่ว่าใครจะชอบแบบไหน แต่ที่สำคัญคือต้องรู้จักดูแลตัวเอง ผู้หญิงก็เช่นกัน เพราะผู้หญิงยิ่งต้องดูแลตัวเองให้มากขึ้น เพราะสมัยนี้ผู้ชายสวยกว่าผู้หญิงเสียแล้ว

ทุกๆวันนี้ไม่ว่าเราจะไปที่ไหนก็มักจะพบว่ามีแมวซ่อนอยู่ทุกที่ไม่ว่าจะตามตรอกซอกซอย บนกำแพง บนหลังคารถ นอกจากนั้นแมวยังกระจายอยู่เต็มอินเตอร์เน็ต Facebook Youtube สารพัด กล่าวได้ง่ายๆคือแมวอยู่ในทุกๆที่เราสามารถพบเจอมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แมวเป็นสัตว์น่ารักหลายๆบ้านชอบเลี้ยงกันรวมไปถึงตัวข้าพเจ้าด้วย หากถามว่าชอบแมวไหม สามารถตอบได้เลยว่าขี้ข้ามันเลยล่ะ ข้าพเจ้ารักแมวมากๆ มันน่ารักดูไร้เดียงสา สาเหตุที่ทำให้รักแมวมากถึงเพียงนี้ก็คงเป็นเพราะความขี้อ้อนของมันและยังทำตัวเหมือนเด็กตรงที่ดื้อ ซน จะขอแต่ขนมท่าเดียว หลายคนอาจจะรักหมาเสียมากกว่าเพราะแมวมันหยิ่ง แต่ข้าพเจ้ากลับมองว่าจริงๆแล้วแมวมันรักอิสระแถมโลกส่วนตัวสูง ข้าพเจ้าจึงตกหลุมรักแมวในส่วนนี้ เพราะความโลกส่วนตัวสูงของมันนี่แหละมันทำให้บางทีเราก็ไม่จำเป็นจะต้องไปสนใจมันตลอดเวลาก็ได้ ข้าพเจ้าเลี้ยงแมวเหมือนน้องชายคนหนึ่งเลย มันเข้ามาในชีวิตจากการที่เพื่อนบ้านให้มาตั้งแต่ตอนเด็กๆ ใครจะไปคิดว่าสัตว์เลี้ยงตัวน้อยๆตัวนึงมันจะทำให้ชีวิตคนเราเปลี่ยนไปได้มากจริงๆ ซึ่งแมวมันก็ไม่ได้ทำอะไรมาก มันก็มีแต่กิน นอน วิ่งพล่านเรียกร้องความสนใจ หรือทำท่าแปลกๆให้เราต้องหยิบมือถือขึ้นมาถ่าย แต่การมีอยู่ของมันนี่แหละที่ทำให้ชีวิตข้าพเจ้าดีขึ้น ดีอย่างไง? แมวมันช่วยบำบัดความรู้สึกของคนได้ ทำให้ทุกๆการเลิกเรียนของเรามันมีความหมายขึ้น ทำให้บ้านมีสีสัน แม้กระทั่งพ่อ แม่ของข้าพเจ้าเองที่มักบ่นมาโดยตลอดว่าเลี้ยงแมวมันไม่ดี แต่ปัจจุบันนี้ได้กลายเป็นทาสแมวไปเสียแล้ว ทั้งอาหารเม็ด ของเล่น ขนม ทรายแมวก็ซื้อมาปรนเปรอ ช่วงเวลาที่เรารู้สึกเศร้า เสียใจ แมวนี่แหละที่มันอยู่เคียงข้างเรา จากการออดอ้อนของมัน ทำให้รู้สึกดีขึ้น บางครั้งแมวมันก็มีนิสัยเหมือนคนนั่นคือ แมวแต่ละตัวจะมีนิสัยต่างกันออกไป หากใครที่คิดจะซื้อแมวมาเลี้ยงก็ควรดูนิสัยใจคอมันดีๆเรียกได้ว่าเลือกแมวเหมือนเลือกคู่ครองกันทีเดียว ถ้าหากว่าเรานั้นเป็นคนขี้เหงาก็ควรเลือกแมวที่มีนิสัยขี้อ้อนมากๆ หากได้แมวที่โลกส่วนตัวสูงอาจจะทำให้เรายิ่งเหงาเข้าไปใหญ่ อย่างแมวของข้าพเจ้านั้นขี้เล่นเอามากๆ เป็นมิตรกับทุกคน แถมมันยังดึงดูดคนได้ดีจากลักษณะที่มีเสน่ห์ของมัน ตัวสีขาว ตาสีฟ้าสดใสมาก ใครเห็นก็เป็นต้องตกหลุมรัก และแน่นอนหากข้าพเจ้าโพสรูปแมวลงบน Facebook เมื่อไหร่ก็จะมีคนแห่มากดถูกใจมากมาย มากกว่ารูปของข้าพเจ้าเองเสียอีก แต่จะว่าไปแมวมันก็มีข้อเสียเช่นกัน อย่างเช่นแมวของข้าพเจ้าหรือจะเรียกมันว่าเจ้าสีหมอก สีหมอกจะจดจำเวลาตื่นของคนในบ้านมันเลือกจดจำเวลาตื่นของแม่ โดยแม่จะตื่นเป็นคนแรก คือเวลาตี4 ในทุกวัน ปกติแม่จะตื่นมาทำกับข้าว เตรียมทุกอย่างให้คนอื่นๆและเตรียมตัวไปทำงาน ตอนที่เจ้าสีหมอกมันเข้ามาอยู่ใหม่ๆมันยังไม่ปลุก แต่เมื่อมันซึมซับทุกอย่างในบ้านได้แล้ว เวลาตี 4 ของทุกๆวันมันจะมาส่งเสียงร้อง ขูดประตูอยู่หน้าห้องแม่ มันทำอย่างนี้อยู่ทุกวัน ไม่เว้นแม้กระทั่งวันเสาร์ อาทิตย์ ซึ่งมันก็คงไม่รู้หรอกว่าวันหยุดคืออะไร ถือได้ว่าน่ารำคาญเลยก็ว่าได้ แต่มันก็เป็นนาฬิกาปลุกชั้นดีเลย จะว่าไปการทำตัวเป็นนาฬิกาปลุกของมันจะถือว่าเป็นข้อเสียไหมนะ แต่นาฬิกาปลุกแบบนี้ก็ไม่อาจหาซื้อได้และวิเศษมากๆ
จากการที่ข้าพเจ้าได้กล่าวมาข้างต้นนั้นอาจจะดูกล่าวเกินจริงหรืออาจจะพูดอวยแต่ข้อดีของแมวซะส่วนใหญ่ จริงๆแมวก็มีข้อเสียอยู่มากมายเช่นกันแต่ข้าพเจ้ามองข้ามเรื่องพวกนั้นจนลืมไปหมดแล้ว เรียงความนี้ข้าพเจ้าเขียนมันออกมาจากใจจากความรักที่มีต่อแมวล้วนๆ จะสามารถสรุปได้ง่ายๆถึงสาเหตุที่ชอบและรักแมวได้ขนาดนี้คงเพราะความน่ารักและขนนุ่มๆแถมความขี้เล่นของแมวนี่แหละที่ทำให้ช่วงเวลาซึมเศร้าของข้าพเจ้าดีขึ้น และยังทำให้ทุกๆคนในบ้านมีรอยยิ้มมีเสียงหัวเราะ ดังนั้นข้าพเจ้าจึงถือว่ามันคือสมาชิกในครอบครัวที่น่ารักตัวหนึ่ง แม้ขณะที่เขียนข้าพเจ้านึกถึงเจ้าสีหมอกข้าพเจ้ายังต้องเขียนไปแล้วอดอมยิ้มไม่ได้เลย